Ratuj Głuszca
kamieniegwozdzie

Archeolodzy z Uniwersytetu Johannesa Gutenberga w Moguncji dowiedli, że fortyfikacje znajdujące się w pobliżu Hermeskeil, niewielkiego miasteczka położonego 30 kilometrów na południowy-wschód od Trieru, to pozostałości najstarszej w Niemczech fortyfikacji rzymskiej. Obóz powstał prawdopodobnie podczas wojen galijskich, prowadzonych przez Juliusza Cezara w szóstym dziesięcioleciu przed Chrystusem. Zlokalizowano go w pobliżu potężnych fortyfikacji znanych jako Hunnenring (Ringwall von Otzenhausen), które były jednym z najważniejszych siedzib miejscowego plemienia Treverów. Doktor Sabine Hornung mówi, że siedziba Celtów mogła zostać zdobyta przez oddziały, które stacjonowały w nowo odkrytych rzymskich fortyfikacjach.

O istnieniu fortyfikacji o powierzchni około 260 000 metrów kwadratowych wiedziano od XIX wieku, jednak dotychczas nie było wiadomo, kto je wybudował. Doktor Hornung i jej zespół zaczęli prace w marcu 2010 roku. Bardzo szybko określili kształt fortyfikacji i stwierdzili, że główna część obozu miała powierzchnię 186 000 metrów kwadratowych, wystarczająco dużo, by mogło tam przebywać kilkanaście tysięcy żołnierzy, zarówno legionistów jak i jednostek wsparcia (auxilia). Zbudowano także podobóz o powierzchni 76 000 metrów kwadratowych, w którym znajdowało się źródło wody.

Po określeniu kształtu archeolodzy mogli przystąpić do poszukiwania konkretnych obiektów. Latem 2011 roku znaleziono jedną z bram prowadzących do obozu i odkopano kamienny chodnik przecinający umocnienia. Pomiędzy kamieniami chodnika uczeni znaleźli liczne gwoździe pochodzące z sandałów rzymskich żołnierzy. Rozmiary i kształt gwoździ stały się pierwszą wskazówką sugerującą, że obóz powstał pod koniec istnienia Republiki. Przypuszczenia te zostały potwierdzone kolejnymi znaleziskami, takimi jak np. naczynia.

Odkrycie rzymskiego obozu wojskowego, z którego widać znajdujący się w odległości 5 kilometrów Hunnenring, wzbogaca naszą wiedzę o kampaniach toczonych przez Rzymian na terenach dzisiejszej Szwajcarii, Francji, Niemiec i krajów Beneluksu. Juliusz Cezar, w swojej „Wojnie galijskiej” pisał, że plemię Treverów dzieliło się na frakcje pro- i antyrzymską. Ta druga, na której czele stał arystokrata Indutiomarus i jego rodzina, buntowała się przeciwko rzymskiej władzy, a Rzymianie podejmowali w latach 54/53 oraz 51 p.n.e wyprawy odwetowe. Naukowcy wiedzieli, że Hunnenring został opuszczony około połowy I wieku p.n.e. Teraz wiadomo, że bezpośrednią przyczyną były prawdopodobnie wojny galijskie, a sam Hunnenring był siedzibą frakcji wrogiej władzy Rzymu.

Źródło: kopalniawiedzy.pl

Wypowiedz się

Musiszsię zalogować aby dodać komentarz.