Ratuj Głuszca
delfin

Delfiny z okolic Laguny w stanie Santa Catarina w Brazylii, które pomagają ludziom w łowieniu kiełbi, tworzą ściślejsze sieci społeczne.

Delfiny butlonose naganiają kiełbie ludziom, którzy stoją przy brzegu z sieciami. Rybacy niczego nie widzą, bo woda jest mętna. Gdy pojawia się ofiara, zwierzęta dają znaki: prześlizgują się po powierzchni wody albo uderzają w nią głową czy ogonem. Ryby wpadają w sieć, a te, które wymkną się ludziom, nie cieszą się zbyt długo wolnością, bo po rozerwaniu szyków są łatwym łupem dla delfinów. Wg lokalnych zapisków, współpraca obu gatunków ssaków rozpoczęła się w 1847 r. Obecnie w okolicy żyje ok. 55 delfinów i ok. 45% pomaga rybakom.

Fabio Daura-Jorge z Universidade Federal de Santa Catarina (UFSC) postanowił sprawdzić, jak kontakty z ludźmi wpłynęły na więzi społeczne delfinów. Przez 2 lata fotografował delfiny z Laguny, odnotowywał trasy ich podróży oraz kontakty. Delfiny regularnie tworzyły 2 podgrupy: współpracującą i obojętną na ludzi. Jeden z osobników wyłamywał się, spędzając czas zarówno ze zwierzętami pomagającymi, jak i niepomagającymi rybakom. Delfiny polujące z Homo sapiens łączyły silniejsze związki. Nie wiadomo, czy działając z ludźmi, siłą rzeczy muszą ze sobą więcej przebywać, czy zależność ma odwrotny kierunek i większe uspołecznienie wewnątrz własnego gatunku skłania do pomagania innym ssakom. Bliskie więzi zwiększają w każdym razie prawdopodobieństwo, że delfiny nauczą się od towarzyszy niezwykłej metody polowania.

W przyszłości biolog chce ustalić, czemu tylko niektóre delfiny polują z ludźmi, skoro można z tego odnieść wymierne korzyści i wszystkie osobniki mają po temu okazję. Analizując DNA, Brazylijczyk chce odtworzyć drzewa genealogiczne delfinów i sprawdzić, czy matki przekazują umiejętność łowienia z ludźmi swoim młodym.

Źródło: kopalniawiedzy.pl

Wypowiedz się

Musiszsię zalogować aby dodać komentarz.