Ratuj Głuszca
ophra

„Czy coś może zdenerwować talibów bardziej niż lesbijka w garniturze, przemawiająca do widowni pełnej Żydów?” te słowa w 2001 roku wstrząsnęły Ameryką. Jeżeli komuś wydaje się, że Barack Obama jest najbardziej wpływowym głosem USA z pewnością nie docenia potęgi telewizji. „The Oprah Show” przyciągało każdego tygodnia ponad 20 milionów widzów. Majątek Ellen DeGeneres wyceniono na ponad 65 milionów dolarów, a jej program jest dla Amerykanów jak poranna kawa.

Dziewczyna z Missisipi

Oprah Winfrey z pewnością wie, co znaczy „ważyć słowa”. W 1996 roku podczas światowej paniki związanej z tzw. „chorobą wściekłych krów” (BSE) po jej wypowiedzi, że „od tej chwili nie dotknie się już hamburgera” sprzedaż mięsa wołowego i jego ceny gwałtownie spadły. W związku z tym hodowcy bydła z Teksasu wytyczyli jej proces sądowy o spowodowanie strat w hodowli. Jednak o tym jak potężną posiada władze pokazał dopiero rok 2006, kiedy po ogłoszeniu w swoim programie, że na stanowisku prezydenta najlepiej widziałaby Baracka Obamę już na drugi dzień nazwisko czarnoskórego senatora z Illinois pojawiło się na pierwszych stronach gazet jako realnego kandydata, choć on sam jeszcze nawet się nie zdecydował. Nie wspominając o tym jak niewielkie były jego szanse na zwycięstwo z Hilary Clinton.

Lektury prezentowane w „Klub Książki” w programie Oprah niemal od razu stawały się bestsellerami. Tylko raz prezentacja wywołała głos sprzeciwu. W 2001 roku Jonathan Franzen nie krył oburzenia. „The Corrections”, którą upodobała sobie Oprah miała być według autora ambitniejsza niż dzieła prezentowane w programie, co oczywiście nie przeszkodziło stać się jedną z najlepiej sprzedających się książek dzięki Oprah.

Audycja „The Oprah Show” wraz z autorką przyjęła miano opiniotwórczej nie bojąc się trudnych tematów, w którym poruszano często kontrowersyjne tematy dotyczące bieżących problemów, rasizmu, narkomanii, ukrywania przestępstw seksualnych wśród księży katolickich w USA, a także maltretowania i wykorzystywania seksualnego dzieci. W 1989 roku Oprah zaprosiła do studia seryjnego mordercę, który zabił 8 osób oraz rodziny niektórych ofiar, jednak ten odcinek nigdy nie trafił na antenę. ”Nagle dotarło do mnie, że nie powinnam tego robić, to nikomu nie pomoże” – skomentowała Oprah.

Oprah i Ellen stworzyły ogromny plac zabaw – miejsce eksperymentów dla osób publicznych i jednocześnie ogromną platformę komunikacyjną pomiędzy celebrytami, a zwykłymi ludźmi i przede wszystkim miejscem eksploracji dla fanów. To nie są zwykłe ciekawe talk-show w stylu David Latterman czy Jerry Springer, to potężne źródło kształtowania opinii publicznej. Programy Oprah cieszą się do dziś wielką popularnością wśród Saudyjskich kobiet. W 2007 roku jeden z kanałów telewizyjnych zaczął nadawać niemal wyłącznie powtórki jej programu.

Pamiętajmy, że droga Oprah do kariery nie była usłana różami. Wątek rasistowski przejawia się niemal we wszystkich jej opowiadaniach. Jako córka dwóch nastolatków żyjących bez ślubu, jako jedyna z rodziny otrzymała solidne wykształcenie, które sprytnie wykorzystała dochodząc krok po kroku do najmłodszej prezenterki programu informacyjnego lokalnej telewizji „WTVF-TV” w Nashville po najpotężniejszą kobietę Ameryki. Z jej zmaganiami z problemami, słabościami identyfikują się kobiety na całym świecie, dopingując ją przy walce m.in. z otyłością. Ludzie ją kochają, bo pozostała sobą, osobą skromną, wyrozumiałą i niesamowicie ciepłą, która nie ukrywa łez i wzruszenia. Słynie też ze szczególnej hojności. Swoim fanom zafundowała takie prezenty od lustrzanek cyfrowych firmy Nikon, złotych zegarków, telewizorów, rejsy gigantycznym, luksusowym promem Allure of the Seas po pontiaki.

Jak terapeucie, każdy może Oprah powiedzieć, co go boli. Tom Cruse opowiada czy naprawdę kocha Kate Holmes, matka seryjnego mordercy o swoich emocjach, a otyła kobieta stwierdza, że dzięki Oprah nauczyła się akceptować siebie. W końcu Oprah zrozumie wszystko, przeżyła przecież tak wiele. W jej biografii możemy przeczytać, że w wieku 14 lat zaszła w ciąże z pięć lat starszym kuzynem, a dziecko zmarło kilka dni, po porodzie. Interesowali się nią również w szczególny sposób znajomi matki, nie obce jej były narkotyki i kradzieże dopóki nie wyniosła się od toksycznej matki do surowego ojca w Nashville. Pomimo opublikowanej ostatnio biografii niezwykle dociekliwej, słynącej z „jadowitego pióra” Kelley, w której stawia Oprah jako niezrównoważoną mitomankę i karierowiczkę nie prędko dowiemy się czy opowieści prezentowane w programie były zmyślone, bowiem jej pracownicy począwszy od szatniarki, a skończywszy na członkach rad nadzorczych mają zakaz wypowiadania się o niej nawet po wygaśnięciu kontraktu.

Jedno wiemy na pewno. Oprah to osoba, która ma taki wpływ na opinię i myślenie Amerykanów jak Beatlesi w latach 60. na scenę muzyczną. Czas pokazał, że ich duch unosi się do dziś nad muzykami, możemy śmiało przypuszczać, że i pamięć o Oprah prędko nie przeminie nawet po zakończeniu programu.

Ale czym była by dziś Ameryka gdyby nie kolejna twarz amerykańskiej telewizji Ellen deGeneres? Dziś jej majątek szacuje się na 65 milionów dolarów. Nieco więcej niż zarabiała jak sprzedawca w sklepie sportowym, hostessa czy kelnerka, którą była po rzuceniu studiów, zanim jeszcze postanowiła, że będzie pracować na własny rachunek.

Ellen deGeneres to niezwykle utalentowana aktorka, komik i bizneswoman. Córka agenta ubezpieczeniowego i pośredniczki nieruchomości rozpoczęła swoją karierę od występów stand-up’owych w małych klubach. W 1980 roku została okrzyknięta mianem: „Najzabawniejszej osoby w Ameryce” objeżdżając z monologami cały kontynent. Jej humor idealnie nadawał się do serialu, wkrótce więc wcieliła się w postać Ellen Morgan, bohaterki sitcomu „These friends of Mine – Ci moi przyjaciele”, który prawdziwą oglądalność podniósł wraz z wyznaniem na antenie swojej orientacji seksualnej psychoterapeutce, w którą wcieliła się Oprah.

Po mniej udanych produkcjach w 2003 roku DeGeneres wraca na antenę z „The Ellen DeGeneres Show” przebijając popularnością nawet takie znane osoby jak Sharon Osbourne. Nawet zerwane więzadło nie ściągnęło jej z anteny. W maju 2007 roku pod opieką pielęgniarza prowadziła program ze szpitalnego łóżka, w którym goście również siedzieli na szpitalnych łóżkach.

Za słowa „”Mówi nam się, żebyśmy żyli tak jak dotychczas, bo inaczej pokażemy terrorystom, że wygrali. Rzeczywiście, czy coś może zdenerwować talibów bardziej niż lesbijka w garniturze, przemawiająca do widowni pełnej Żydów?” wypowiedziane na rozdaniu statuetek Emmy, którą poprowadziła 4 listopada 2001 roku otrzymała owacje na stojąco. Ceremonia miała się nie odbyć z powodu wydarzeń 11 września, w końcu jednak nadano jej poważniejszy ton, a słowa Ellen stały się jej wizytówką.

Ellen nie ukrywa swojej orientacji seksualnej. Od ośmiu lat jest w związku z aktorką Portią de Rossi, z którą wzięła ślub w 2008 roku.

Obie te kobiety zatrzasnęły Ameryką i na pewno zapiszą się w pamięci widzów jako charyzmatyczne i wpływowe osobowości, dla których nikt nie pozostanie obojętny. Mimo wielu plotek, powierzchownej prawdy, jaka dociera do nas ze świata mediów, bez wątpienia należy im się szacunek. Swoją pracowitością, uporem i talentem weszły na sam szczyt, szczyt góry Ameryka. A my w Polsce? Kogo moglibyśmy wskazać na miarę Oprah i DeGeneres w mediach?

Ana Miler

Wypowiedz się

Musiszsię zalogować aby dodać komentarz.